De grote Gatsby

De roman opent met de raad die Nicks vader hem gaf over het opschorten van je oordeel, en die geduldige, waakzame blik kleurt alles wat erop volgt. Nick dineert in East Egg met zijn nicht Daisy, wier opwindende, muzikale stem iets meedraagt wat hij niet helemaal kan benoemen, en met haar botte, rusteloze echtgenoot Tom. Hij rijdt door de asgrauwe woestenij waar de verbleekte ogen van dokter T. J. Eckleburg vanaf een reclamebord neerkijken. En laat op een nacht ziet hij Gatsby alleen op zijn gazon staan, bevend, zijn armen uitgestrekt naar een klein groen licht aan de overkant van het donkere water.

Fitzgeralds proza is rijk en lyrisch, met opsommingen van overhemden en muziek en champagne, tot er ineens een gevoel doorheen breekt: een stapel geïmporteerde overhemden, een antieke klok gevangen in trillende handen, een glimlach die je volledig lijkt te doorgronden. Rondom Gatsby bewegen zich Jordan Baker, de zelfverzekerde en oneerlijke golfster die Nick behoedzaam het hof maakt, en Myrtle Wilson, die zich verzet tegen haar bestaan aan de rand van de vallei van as.

Het verleden niet kunnen herhalen? vraagt Gatsby, verbaasd dat iemand daaraan zou twijfelen. Natuurlijk kun je dat! Wat volgt is een verhaal over een verlangen dat zijn voorwerp overleeft. De zomer schittert en slaat dan om, en Nick blijft achter met de vraag wat één buitengewoon vermogen tot hoop waard is te midden van mensen die toekijken en roddelen en de andere kant op kijken.