De lotgevallen van Tom Sawyer

Tom worstelt zich door zondagsschoolverzen die hij niet kan onthouden, voert een hofmakerij via tekeningen op een leitje en een gekrabbelde bekentenis, en verandert met een kever een plechtige kerkdienst in een klucht. Het proza geniet er zichtbaar van, verglijdt af en toe in pseudofilosofie over het verschil tussen werk en spel, of blijft liefdevol hangen bij een gedrogeerde kat die uit een raam zeilt. St. Petersburg is slaperig en klein, en elk jongensplannetje wordt behandeld met de grootsheid die het verdient.

Dan, op een middernacht op het kerkhof, gaan Tom en Huckleberry Finn een dooiekattenmiddeltje tegen wratten uitproberen — en zien iets wat ze nooit hadden mogen zien. Een grafschennis loopt uit op ruzie, ruzie op moord, en opeens draagt Tom een geheim dat veel zwaarder weegt dan welke streek ook. Hij en Huck zweren een eed in bloed en begraven die, doodsbang voor de man die het gedaan heeft.

Wat volgt vlecht de komedie van de kindertijd samen met de dreiging van een echte misdaad. Toms spelletjes gaan de ene kant op; zijn geweten de andere. Ergens tussen de schutting en het kerkhof ligt een hele wereld van zomer, kattenkwaad, eerste liefde en het trage, tegenstribbelende begin van het volwassen worden.