Benjamin Franklin'in Otobiyografisi

Sonra on yedi yaşında, elinde avucunda hiçbir şey olmayan bir kaçak Philadelphia'ya varır; her koltuğunun altında birer kabarık ekmek, ağzında bir üçüncüsüyle Market Caddesi'nden yukarı yürür ve gülünç bir halde, bir gün evleneceği kadının tam kapısının önünden geçer. Kitap oradan bir matbaacının yükselişini izler: bir valinin boş vaatlerine kanıp çıkılan başarısız bir Londra yolculuğu, baskı makinelerindeki çalışma ve memlekete dönüşte bir kulübün, bir dükkânın ve Kuzey Amerika'nın ilk üyelik kütüphanesinin kuruluşu.

Baştan sona ses alaycı ve pratiktir; kusurlarını itiraf ederken bir yandan da yarı yarıya mazur gösterir onları. Şunu belirtir: akıl yürüten bir yaratık olmak çok elverişli bir şey, çünkü yapmak istediğiniz hemen her şeye bir gerekçe bulmanıza olanak tanıyor, sonra da bunu, tavadan taze morina çıktığı an vejetaryenliği bir kenara bırakarak kanıtlar. Küçük bir deftere, katı başlıkların altına siyah noktalardan oluşan bir çizelge halinde işlenen bir ahlaki kusursuzluk planı, benekli balta. denen o rahat baştan çıkarışla çarpışır. Merak her şeye taşar: yanmayan bir asbest kese, iyi çeken bir lamba, ipe bağlı bir anahtar.

Franklin kendini olduğu gibi görülmeye bırakır: yolda kalmış, alt edilmiş, kendi kararlılığına karşı kuruş kuruş yumuşayan biri olarak. Ve kralların huzurunda duran bir adama dair bir çocukluk atasözü, cevabını hayatın kendisinden bekler: kendini var etmiş bir insanın, tam olarak nasıl var edildiğini apaçık gösterişi.