The Quiet Harbor

De boot kwam net voor het donker werd aan in de haven.

The boat arrived at the harbor just before it got dark.

Een dunne mist bedekte het water, en de lampen langs de pier gaven licht als kleine manen.

A thin fog covered the water, and the lamps along the pier glowed like small moons.

Mira maakte het touw vast en keek op naar de oude vuurtoren op de heuvel.

Mira tied the rope and looked up at the old lighthouse on the hill.

Een oude man stond boven aan de trap te wachten.

An old man was waiting at the top of the steps.

Hij glimlachte niet, maar nam haar tas zonder iets te zeggen.

He didn’t smile, but he took her bag without saying anything.

‘Je bent op een rustige avond gekomen,’ zei hij.

“You came on a quiet night,” he said.

‘De zee is niet altijd zo vriendelijk.’

“The sea isn’t always this kind.”